Papidi poopidi en Italie!

Het is vrijdagavond, de paasvakantie is begonnen! Nog een nachtje in België blijven of toch maar boeltje bijeen pakken en vertrekken? Het wordt de tweede optie en het blijkt snel dat het woord boeltje een klein understatement is. We weten dat we naar Italië gaan een kameraad gaan bezoeken en we weten dat we al eens graag klimmen, slacklinen, parapenten... Hmm en rijden we niet door de Alpen? Misschien moeten we toch ook maar de snowboards in de camionette smijten, je weet maar nooit!
Het is ondertussen al goed 11 uur 's avonds wanneer Wanne eindelijk in Brussel toekomt, er moest nog een klein beetje aan het interieur van de camionette gesleuteld worden. Maar goed, hij is er! Het fameuze boeltje nu stuk voor stuk in de camionette puzzelen, half één ondertussen, tijd om weg te wezen!

We slapen ergens tegen de vogezen met toch al 350 km op de teller - zalig zo een camionette! - en de volgende ochtend zijn we terug weg. Tegen de middag is het eigenlijk veel te mooi weer om te rijden, met zo een zonnetje kan je toch niet in de auto zitten. Wat is er allemaal te doen in Zwitserland? Als we nu eens nog een snowboardje gaan placeren?! Top-idee! Maar hoe moet je nu weten waar je kan snowboarden zo zonder ipad, smartphone of andere elektronische rommel? Wat deden mensen weer vroeger? Aaahja, vragen!
En voila! Een sympathiek koppel op een parking geeft ons een gouden tip: "Engelberg is wel de moeite!" Dus wij daar naartoe! We kopen twee skipassen over van een paar mensen die hun waarborg terugwouden en voor 5 euro snowboarden we daar nog 3 uur de pannen van het dak. De pistes hadden al meer weg van een mijnenveld dan van een skipiste, maar de zon scheen, het was daar prachtig en het was puur genieten!
Voldaan zetten we onze route verder en komen we uiteindelijk met een klein beetje vertraging toe bij David en Beatrice in Verona. Direct een pastake onder onze neus een goed glas wijn en een dikke bisou van David en Bea, yes de vakantie begint goed!

We blijven een vijftal dagen plakken in en rond Verona en het Gardameer. We klimmen, ik pik een vluchtje mee, maar vooral we eten super lekker en bezoeken Montecariano, een prachtige wijngaard van een kameraad van David. Hmmm la dolce vita mi piace multo!
Al dat eten, drinken, douchen en echte bedden begint er een beetje over te gaan dus besluiten we dat het tijd is om terug meer roots te gaan. Tijd om naar Ligure te trekken en daar eens aan de rotsen te gaan voelen!

In finale vonden we wat leuke klimgebiedjes, maar we waren niet helemaal overtuigd. Gelukkig had Wanne gehoord dat er rond Albenga wel wat te beleven viel dus zijn we weer wat rond beginnen vragen en uiteindelijk op schitterende plaatsen terecht gekomen. Ondertussen had Cedric zich bij ons gevoegd met zijn tentje en andere rommel helemaal uit Chamonix gelift, toerist number one had de nummers twee en drie gevonden. Ambiance verzekerd!
In Albenga kwamen we stuk voor stuk in prachtige klimsectoren die we telkens voor ons alleen hadden, ongelooflijk na de drukte in Finale! Na een voorgerecht in Osteria del Castello moesten we met overvolle maag passen voor het hoofdgerecht. De flamboyante chef begreep er niks van, maar kon wel Frans en gaf ons de raad om bij de lago de la Madonna te gaan slapen. Zo gezegd zo gedaan en ja onze (letterlijk en figuurlijk) dikke vriend had groot gelijk, wat een paradijs! Op wandelafstand een opstijgplaats voor parapente en wat was het enige dat nog miste op deze trip? Juist ja, een highlinetje! En die rotsen boven op de berg zagen er toevallig vrij perfect uit!

We konden de vakantie afsluiten in stijl door een volledig natuurlijke highline te installeren en hem alletwee rustig over te kunnen lopen. Bij Cedric was zijn eerste contact met een highline een iets minder succes, maar voor zelfs op de grond nog niet op een slackline te hebben gestaan deed hij het behoorlijk goed met zo een pakketje kak in de broek.
Het was een super reis! Snowboarden, klimmen, highlinen en parapenten allemaal in het gezelschap van goede vrienden, wat heeft een mens nog meer nodig?! Een ding is zeker Italië is  nog niet van ons af!

 

Il est vendredi soir, les vacances de Pâcques ont commencé! On gaspille pas de temps, il vaut mieux partir au plus vite donc voila on roule jusqu'à les Vosges. On dort un peu dans la camionette - trop bon ça - et le lendemain c'est reparti vers l'Italie!

Une fois en Suisse on décide d’aller faire un peu de snow quand même, il fait trop beau ! On déchirent les pistes en bouffant pas mal de neige pendant un petit après-midi trop content d’avoir amené nos planches ! Vers 17h on reprend la route et avec un peu de retard on arrive finalement chez David et Bea à Verona. Ils nous soignent bien avec des délicieuses pâtes et du bon vin, les vacances ont bien commencé !
On glande 4-5 jours autour de Verona et le lac de Garde en grimpant, volant et mangeant et buvant bien ! La dolce vita existe !

Après  tout ce luxe (on avait des douches et des lits !)  on trouve quand même que c’est bien l’heure d’aller plus roots de nouveau donc on part vers Finale Ligure en disant au revoir aux David et Bea. Mais celui qui dit au revoir dit bonjour et c’est ce qu’on fait à Cedric qui est venu nous rejoindre en autostop depuis Chamonix. Quel klet ce paye, mais quelle machine !

Finalement on grimpe un peu à Finale avant d’aller vers Albenga et retrouver des spots encore plus majeurs dans une vallée étonnante. On y passe nos jours en grimpant et finalement on découvre même un spot pour mettre une highline toute fraiche, c’était le seul truc qui nous manquait encore !!! On l’installe et Wanne et moi arrivent tout les deux à l’enchaîner tranquillement. Quelle belle manière pour terminer des vacances déjà si belles !

 

 

Tags: 
Type: 

Newsletter

Inscription newsletter BeSlack
Suivez-nous par email (actualités ASBL, événements, stages, concours.. :)